|
Να τους πετάξουμε στο δρόμο, πριν το κάνουν αυτοί
Συνάδελφοι και συναδέλφισες,
Μετά από μια σειρά θολές, προσβλητικές, συκοφαντικές και ανακριβείς δηλώσεις το Υπουργείο Παιδείας κατέληξε σε συγκεκριμένο νομοσχέδιο το οποίο ως στόχο έχει την κατάργηση των μόνιμων διορισμών στο δημόσιο σχολείο, την εισαγωγή φακέλου προσόντων ως τρόπο διορισμού με κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων των πτυχίων μας και πλήρη απαξίωση της προϋπηρεσίας, την εισαγωγή της αξιολόγησης ως μέσο απόλυσης των εκπαιδευτικών, τη διάλυση του δημόσιου σχολείου.
Αναλυτικότερα:
Τρόπος διορισμού: με απαραίτητη προϋπόθεση το Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας, το οποίο και θα δίνεται από τα πανεπιστήμια και συνεργαζόμενους φορείς (βλ. ενώσεις, επιστημονικούς συλλόγους, 6μηνα σεμινάρια επί πληρωμή) θα μπορούμε να δώσουμε στο διαγωνισμό ΑΣΕΠ, στον οποίο όμως δε θα υπάρχουν πλέον προκηρυγμένες μόνιμες θέσεις. Το μόνο που θα παρέχει η επιτυχία σε αυτόν είναι η δυνατότητα εισαγωγής του ονόματός μας σε μια λίστα – πίνακα, στην οποία πλέον συνυπολογίζονται μόρια γλωσσομάθειας, πιστοποιητικά ecdl κοκ, μεταπτυχιακά και διδακτορικά και…η προϋπηρεσία. Η προϋπηρεσία, όμως, είναι σαφώς απαξιωμένη, αφού με το νέο τρόπο μοριοδότησης 18 μήνες πραγματικής δουλειάς στο σχολείο ισούνται με τη γνώση μιας ξένης γλώσσας και κατοχή ecdl, ενώ το ανώτατο σύνολο μορίων προϋπηρεσίας μπορεί κανείς να το αποκτήσει με 42 χρόνια ωρομισθίας ή 7 χρόνια αναπλήρωσης πλήρους ωραρίου. Επιπλέον, όλη η ευθύνη για τον ορισμό των κενών μετατίθεται στους διευθυντές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δεδομένου ότι οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί υποχρεούνται σε 5ωρες τουλάχιστον υπερωρίες και σε ανάληψη δεύτερης ειδικότητας μαζί με τη σύμπτυξη τμημάτων (30 μαθητές ανά τάξη) και το κλείσιμο σχολείων με βάση τον «Καλλικράτη» τα κενά στα σχολεία, άρα και οι θέσεις για μόνιμο διορισμό, εκμηδενίζονται, οι μέχρι τώρα ωρομίσθιοι και οι περισσότεροι αναπληρωτές θα είναι άνεργοι, ενώ ελάχιστοι θα γίνουν αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου.
Ωρομισθία – Αναπλήρωση: Μόνο ως απάτη μπορεί να χαρακτηριστεί η δήλωση περί κατάργησης της ωρομίσθιας, όταν την ίδια στιγμή θεσμοθετείται ο αναπληρωτής μειωμένου ωραρίου, ένας νέος ωρομίσθιος που απλώς θα έχει περισσότερες διοικητικές υποχρεώσεις (επιτηρήσεις, εφημερίες, υπευθυνότητες τάξεις κοκ).
Δόκιμος Εκπαιδευτικός: αν ποτέ καταφέρει κάποιος να κατοχυρώσει δικαίωμα διορισμού αυτό δε σημαίνει ότι μονιμοποιείται, αφού θα έχει να αντιμετωπίσει πλέον την αξιολόγηση και τον Μέντορα βάσει των οποίων θα κρίνεται όχι η μετάταξη, αλλά η μονιμοποίησή του.
Μεταβατικές ρυθμίσεις: Μηδενική είναι η μεταβατική ρύθμιση. Δημιουργούνται 2 πίνακες από τους οποίους θα προσλαμβάνονται την επόμενη 2ετία μόνιμοι και αναπληρωτές. Στον πρώτο του 60% καταχωρούνται όλοι οι συνάδελφοι με επιτυχία στο ΑΣΕΠ, ακόμα και οι διοριστέοι του τελευταίου διαγωνισμοί που δεν έχουν τοποθετηθεί . Στον πίνακα του 40% καταχωρούνται συνάδελφοι με προϋπηρεσία χωρίς ΑΣΕΠ. Είναι προφανές ότι με τη μείωση των διορισμών και των προσλήψεων των αναπληρωτών από το Πρόγραμμα Σταθερότητας (50% λιγότεροι μόνιμοι, 70% λιγότεροι αναπληρωτές) από τον πίνακα του 60% θα απορροφηθούν, αν απορροφηθούν, μόνο οι διοριστέοι του προηγούμενου ΑΣΕΠ, ενώ η προϋπηρεσία των συναδέλφων που θα δουλέψουν ως αναπληρωτές από τον πίνακα του 40% δε θα υπολογίζεται πουθενά για δύο ολόκληρα χρόνια.
Το αποτέλεσμα: τα πτυχία καταργούνται, η προϋπηρεσία όχι μόνο δεν πριμοδοτείται, αλλά απαξιώνεται πλήρως, η ωρομισθία δεν καταργείται, οι μόνιμοι διορισμοί εκμηδενίζονται.
Μέχρι τώρα νομίζαμε ότι είμαστε η εξαίρεση. Όμως, η εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας και η είσοδος της χώρας στο Δ.Ν.Τ. σημαίνει ότι γινόμαστε ο κανόνας. Απολύσεις, ανεργία, μείωση μισθών, κατάργηση της δημόσιας ασφάλισης είναι η επίθεση που δεχόμαστε όλοι οι εργαζόμενοι. Μια τέτοια μάχη πρέπει να τη δώσουμε όλοι μαζί, δυναμικά και αποφασιστικά. Συνάδελφε μην υπογράψεις με τη στάση σου τη διάλυση του δημόσιου σχολείου ούτε την καταδίκη μας στην ανεργία μετά από χρόνια στην ωρομισθία και την αναπλήρωση σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Ένας δρόμος υπάρχει…ο δρόμος του μαζικού, συλλογικού αγώνα, της απεργίας!
|